Perfil de Aonnie«(·´¯`·.·÷×♀★ ๑~๑ I'm a ...FotosBlogListasMais  |  Ferramentas Ajuda |
|
21 de janeiro กีฬาสีผ่านไปแวว้ว กีฬาสี ปีนี้เปงปีสุดท้าย
เงียบเหงาเกิ๊น เพื่อนๆหลายคนไม่อยู่ ไปสอบพยาบาล กะ เภสัช มข กัน
แต่ปีนี้เราคิดว่าหนุกสุดๆว่ะ
ไม่ต้องเปงหีรด ปวดหัววุ่นวายกะการซ้อม
ปีนี้ก็จัดขบวนแฟนซี แบบว่าฮาโคดๆ ถึงจะอยู่ขบวนสุดท้าย
น้องบุ๋มแต่งคัวถือป้าย แนวพังค์ สุดยอดเจงๆ
แร้วก็เข้า รร ไปแข่งบาส
เปงประวัติศาสตร์ขึ้นนำ ตีไข่แตก โดยฝีมือเราเอง 55++ เบอร์5 เรทฌทเรี่ยนจงเจริญวุ้ย
หนุกหนานกันมากมาย กลอง ฉาบ พิณ มีครบที่สีแดง 55++
วันแรกยิ่งมัน ร้องเพลงกันอยู่10เซียนไม่อายใคร เหอะๆ
ก็นะปีสุดท้ายแว้ว
และนี่ก็เปงอีกความประทับใจ ที่ได้อยู่กะน้องแก และ กะเพื่อนๆด้วย
อยู่ด้วยกานท๊างวัน ตอนค่ำก็ไปกินเนื้อย่าง เลี้ยงวันเกิดย้อนหลังเราเอง
ก็กินกันอิ่มหนำสำราญกันไป ไป29 คนอ่ะเหอะๆ
เฮ้อ...คงจะหมดช่วงกิจกรรมซะแล้วซี
เริ่มต้นอ่านหนังสือแว้ว
เดือนกว่าๆจะทันมั้ยไม่รุ แต่ก็ต้องทำให้ดีที่สุดอ่านะ
ตอนนี้ก็คิดไม่ตกว่าจะมอบตัวสารคามดีมั้ย หรือรอแอด ก็ไม่รุ
แต่น้องแกอยากให้แอดอ่าน๊า เอา มข จะได้เจอกันทุกอาทิตย์
(ก็แค่ปีเดียวแหละน๊า ถ้าคบกันอยู่ต่อไป ปีหน้าน้องแกก็ต้องไปเรียนที่อื่นเหมือนกาน เฮ้อ..)
ทำไมต้องเพิ่งเจอกันด้วยน๊า
คิดแล้วก็เศร้าจัง จะได้ห่างกันแร้วเหรอ เพิ่งเจอกันได้ไม่กี่เดือนเอง
ไหนจะเพื่อนๆอีกที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี คงคิดถึงแย่
อื้ม ขอบ่นไรฝากสเปซไว้หน่อย คงไม่มีใครมาอ่านหรอกมั้ง
ก็มีช่วงนึงเราคิดมากเรื่องเขากะเธอ เหลือเกิน
จำได้ว่าวันนั้นเปนวันอาทิตย์ที่ 13 ได้มั้ง เขาได้พูดความนัยอะไรมามากมาย
เข้าใจนะว่าอยากเล่าให้ฟังทุกเรื่อง แต่ก็ความจิงบางอย่างเรายังรับไม่ได้อ่า ไม่จำเป็นต้องบอกก็ได้
---เธองยังคงไม่ลืมเขา เขาที่เธอนั้นฝังใจ แม้จะนานซักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา---
---ก็รู้ว่าเธอยังคงฝังใจกับความรักครั้งเก่า เรื่องราวของเขาเธอยังจดจำไว้
ทุกครั้งที่เขาเดินเข้ามา ก็รุว่าเธอนั้นหวั่นไหว ฉันเข้าใจก็คงไม่ว่ากัน---
--- รู้ดีว่าฉันนั้นเป็นใคร รู้ตัวว่ามาทีหลัง แต่ฉันก็เต็มใจที่รักเธอ
อาจไม่ดีอย่างเขาคนนั้น คนที่เธอเคยรัก
อาจไม่เหมือนคนที่เธอไว้ใจ ให้ไปแทนที่เขาก็รุ ฉันคงทำไม่ได้
ไม่ลืมเขาก็ไม่เปนไร แค่อยู่กับฉันก็พอ ---
(ตัวแทน Basher)
ถ้าเราเปงคนนั้น แล้วรุว่าเขายังคิดกะเราแบบนี้ เราคงดีใจแย่เรย
แต่ไม่เนไร ก็พอเข้าใจ ว่าความผูกพันกว่า 5 ปี จะลบไปภายในไม่กี่เดือนก็เป็นไปไม่ได้
เคยคิดมากจนนอนไม่หลับ แต่พอมานึกอีกทีก็หยุดคิดดีก่า เพราะอ่านหนังสือไม่รุเรื่อเงรย
เอาไว้หลังวันที่ 9 มีนาค่อยคิดต่อละกันนะยัยอร
ตอนนี้แกก็ฟังเพลง คนของเธอ ปลอบใจตัวเองไปก่อนแระกัน กะเพลง ตัวแทนของแบชเชอร์ด้วยนะ
เฮ้อ000...บางครั้งก็ดูเหมือนจะรักฉันมาก แต่บางครั้ง ก็.....
ช่างมันเถอะ โอ้ยคิดทำไมวะเนี่ยอรเอ้ย
บ่นๆอยู่ได้ 30 de dezembro สอบกลางภาคเสด/มีที่เรียนแล้วจ้าก็นะสอบกลางภาคไปแระ วันที่ 26-28
แต่เราไม่ได้สอบกะเพื่อนเรย วันแรกอ่ะ เพราะต้องไปสอบข้อเขียน และ สอบสัมภาษณ์ ม.ราชภัฏสวนดุสิต
โอ๊ะโอ ไม่อยากจะเซด เมืองกรุงเทพที่แสนจะวุ่นวาย
จะไปไหนแต่ละทีต้องคำนวณเวลา และค่ารถที่........นะ หนักเอาการเหมือนกัน
วันที่สอบ ก็ออกจากที่พักตั้งแต่ 6 โมงเช้าอ่า เฮียนัดพาไป
ก็มีเรากะหนุ่ยสอบกัน 2 คน หนุ่ยเอาพยาบาล เรามนุดอิ๊งธุรกิจ
ก็ตอนเช้าสอบสัมภาษณ์ก่อน ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี เพราะเตรียมมาอ่านะ
ก็ต้องขอบคุณ อ.เกษม ที่เขียนสคริปให้
อ้อ...ลืมบอกไป คนที่สัมภาษณ์ให้เราร้องเพลง The day you went away ให้ฟังด้วยแหละ
อายโคดๆ เพราะคนที่มาสอบอ่ะ อยู่ในห้องเดียวกันทั้งหมด แล้วแยกเป็นโต๊ะๆอ่ะ
มีการมาแซวเราอีกว่าร้องเพลงสมัยครูยังเรยีนอยู่เลยนะ
ก็จิงดิ อาจารย์เพิ่งจบใหม่ๆหนิ แล้วเพลงนี้ก็เพลงหากินเราด้วย 55555+
ตอนบ่ายก็ไปสอบข้อเขียน อาคารก็อยู่นอก ม ต้องเดินไปอีก 2 แยกไฟแดง
แล้วถามทางพี่เขาเอาอ่ะ เดินไปคนเดียวก็กลัวๆอยู่นะ
แต่พอเห็นอาคารแค่นั้นล่ะ เฮ้อ ... สวรรค์ กุมาถูกด้วย
อืม....สอบข้อเขียนอ่ะ ถ้าบอกว่า อ.เกียรติ เปงคนออกก็เชื่อนะเนี่ย
เพระเปงอันที่แกสอนเกือบหมดเลย ก็ทำไม่ค่อยได้แต่ Error นั่นแหละ เหอะๆ
ผลก็ประกาศแล้ว มะวานนี้ ปรากฏว่าติดด้วย เย่ๆๆๆๆๆ ดีใจโคดๆๆ
อืม...ส่วนสอบกลางภาคก็พอทำได้ ดีใจอ่ะ ฟิสิกส์ทำได้เองตั้งเยอะ
แต่เน่าเคมีว่ะ 555+ อารายก๊าน รีดิวซ์ ออกซิไดซ์ งงงิ้งเลย
สอบเสดวันสุดท้ายก็พากันไปกินเนื้อย่างบ้านเมย์กัน
เออ เจองูในบ้านเมย์ด้วยอ่ะ น่ากลัวชิบ
เฮ้อ...รุสึกดีดีอีกแล้วคับท่าน
ก็เพราะน้องแก เพิ่งกลับมาจากภูกระดึง วันที่เราจะไป กทม อ่านะ
แล้วน้องแกก็รีบมาส่งขึ้นรถ ประมาณว่าลงจากรถปั๊บก็ดิ่งมาหาเลย ของก็ยังไม่เก็บ
ขอบคุณนะ ที่ยังเหงความสำคัญของพี่ อิอิ
นี่ขนาดยังไม่ได้ตกลงเปงไรกานนะเนี่ย เหอะๆ (ไม่กล้าคิดไปเอง เล้ย)
แต่ว่าๆ วันต่อมาน้องแกเปงไข้ซะงั้น น่าสงสารที่สุด ตอนนี้ก็ยังไม่หายเรย
ชอบเพื่อน้องแกอ่ะ เอานมมาให้น้องแกแล้วบอแกว่า "เปงไรก็บอกเพื่อนตรงๆดิ ไม่ต้องปิดบัง แกเปงโรคอะไรกันแน่"
ฟังดูก็ขำๆเนอะ เพราะว่าน้องแกน่าซีดโคดๆ อ่า เหอะๆ
วันที่ 28 เจอกันวันเกิดน้องนิสสัน ยังหน้าซีดไม่หายเลย น่าสงสารๆ
เหอๆ ขอประกาศว่า ต่อไปสเปซของเค้าจะทำเปงได้อารรี่
มาอัพในบล๊อก เอาเหตุการณ์ที่ประทับใจ
คิดถึงเพื่อนทุกๆคนเลยน๊า 15 de dezembro ฝนดาวตก
มะคืนดูฝนดาวตกด้วยอ่า สวยโคดๆ
ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะไปดูซะทีเดียวหรอก ก็ไปปนั่งเล่นเฉยๆ
แต่พอซักประมาณ 4 ทุ่ม น้องดันเห็นซะงั้น
ก็เลยออกมาปูเสื่อนอนดูกัน แต่เราไม่นอนนะ ขอนั่งดูดีก่า ก็อยู่กานหลายคน หนุกดี
เราก็ปล่อยมุข เคยเห็นดาวรูปหัวใจป่าว?? อิอิ
เอามือนึงชี้ฟ้า แล้วอีกมือเอาลูบหัวใจ 5555+ ฮาซะ มุขควายชิบ
แล้วแบบว่าบรรยากาศดีโคด หนาวนิดๆ โรแมนติกหน่อยๆ
เฮ้อ...การที่เรากำลังทำอะไรที่เราชอบอยู่ เช่น ดูดาว
เราก็อยากให้มีคนที่สำคัญมาดู มาเห็นด้วย มาอยู่ด้วย เช่น พ่อแม่ เพื่อน และคนสำคัญคนนั้น
แล้วมีคนที่เราอยากให้อยู่ด้วย มานั่งข้าง มันรู้สึกดี มีความสุขบอกไม่ถูกจิงๆเลยเนอะ
"ขอให้ช่วงเวลาดีดีอยู่กับเราไปอย่างนี้ เป็นความทรงจำที่จะไม่ลบไปจากใจ
อยากขอให้เธออยู่นานๆได้ไหม
เพราะช่วงเวลานี้คือช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของฉัน"
อืม..ตอนนี้เพื่อนก็ตระเวนไปสอบโน่น สอบนี่
มา รร ไม่ครบกานซักวัน ขาดไปที10 20 คน รุสึกเหงาๆนะ
ไอ่เราคนทำสมุดเช็คเวลาเรียนก็ต้องคอยนั่งเขียนชื่อเพื่อนทุ๊กวัน
อยากให้เป็นเหมือนแต่ก่อน ที่เขียนว่า "นักเรียนทั้งหมด 40 มาเรียน 40 ไม่มาเรียน - "
วันไหนจะอยู่กันพร้อมหน้าก็ไม่รุ ขนาดจะสอบกลางภาค คิดว่าน่าจะมาครบ
แต่ก็คงไม่ เพราะเรากะเพื่อนบางคนสมัครสอบสวนดุสิต กัน แล้วมานชนกะวันสอบกลางภาคซะงั้น
รอวันพบเพื่อนแบบพร้อมหน้าพร้อมจาเหมือนที่เคยเจอ
*** คิดถึงแกว่ะ ***
08 de dezembro แล้วมันก็ผ่านไปความผิดหวัง กับสิ่งที่เราตั้งใจไว้มากๆ เพิ่งรู้ว่ามันเสียใจแค่ไหนก็เมื่อวานนี้แหละ
ก็ผล มข ประกาศแล้วหนิ ไม่มีชื่อในมนุดอิ๊ง
เฮ้อ....เสียใจโคด
ตอนแรกจะไม่เป็นไรแล้วนะ นิ่งๆละ เพราะอยู่กะน้องแก ไม่กล้าร้อง
แต่น้ำตาเจ้ากรรมก็ดันไหล เมื่อปุ๋ยมาปลอบ หุหุ
ก็นะ ศูนย์วัฒน กลายเป็นศาลาคนเศร้า ไปซะงั้น
หลายคนเข้ามาปลอบ ก็ทำให้ดีขึ้นบ้าง
เก็บคำพูดหลายๆอย่างเอามาคิด โดยเฉพาะคำพูดของน้องแก
เพราะตอนนั้นอยู่กะน้องแกตลอดเลยอ่ะ
บางที..ตอนที่พี่อรกำลังออนเอ็มอยู่ คนอื่นอาจจะกำลังอ่านอยู่ก็ได้
บางที..ตอนที่พี่อรคุยโทรศัพท์กะต๋อง คนอื่นอาจขึ้นเรื่องใหม่ไปแล้ว
บางที..ตอนที่พี่อรกำลังจะนอน คนอื่นาจจะกำลังโน๊ตย่อเรื่องที่เขาอ่านเส็ด
เวลาไปโรงเรียนก็เอาข้อสอบไปทำนะ
คนที่ติด..แสดงว่าเขาเตรียมตัวมาดีกว่าพี่อร
อ่านหนังสือเยอะๆ
สู้ๆพี่
ก็เสียใจอยู่ไม่นาน ก็คิดได้ ทำใจให้สบาย
พูดถึงเรื่องดีๆมั่งดีก่า
อื้ม..ก็เมื่อวานนี้น้องแกก็ทำเซอร์ไพรซ์ ซะงั้น
เข้ามา รร(มานมีงานวันรัฐธรรมนูญอ่ะ) ไม่บอกกานเล้ย ตกใจเลยอ่า ตอนเห็นน้องแก
อยากมาดูเราพูดสุนทรพจน์ซะงั้น (รุสึกดีเนาะ มีคนทำแบบนี้เพื่อนเรา แต่ก็ไม่ค่อยถูกเท่าไรหรอก ก็ไม่ไป รร ตัวเองซะงั้น)
ก็คงเป็นวันนี้แหละที่อยู่ด้วยกันนานสุดละ ตั้งแต่เช้า ก็ไปๆมาๆ กะเพื่อนมั่ง กะน้องแกมั่ง
ก็ไปจกตา ทั้งบูทภาษาไทย กะบูทสังคม พรีเซนท์แบบอ่านก่อน5นาที แล้วพูด 555+
(อื้ม ตอนที่อ่านสังคมอยู่ น้องแกก็เดินมาหา นี่ก็ตกใจเหมือนกัน)
แล้วก็ไปดูเพื่อนๆเราเต้นเพลง อยากเห็นอ้ายอารมณ์ดี ทำบาปบ่ลง แนนซี่
น้ำสวยมากๆเลยอ่า ...ได้ที่ 3 ด้วยแหละ อิอิ
มีดนตรีด้วย เล่นเรทโทได้มันโคด ขวัญก็ร้องเพลงเพราะๆ (ไม่รุจักฉัน ไม่รุจักเธอ)
เย็นมาก็ไปขี่รถเล่น ไปถึงหนองคายซะงั้น ก็ดี บรรยากาศใหม่ๆ
ก็อากาศเย็นๆ แล้วไปบ้านโอแปต่อ กินเลี้ยงผล มข กัน
ดีใจกะเพื่อนๆทุกคนที่ติดด้วยนะ
ดีใจอย่างนึงที่น้องแกเข้ากะเพื่อนๆเราได้เร็วดี
อบอุ่นจังเมื่อวาน ยังไม่อยากกลับบ้านจิงๆ
ไม่รุว่าวันไหนที่จะได้อยู่ด้วยกันนานๆแบบนี้อีก
เฮ้อ...ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว 555+
28 de novembro สุขใจ...ทุกๆวันเพิ่งเลือกรูปเอาไว้ไปทำพอทเส็ด ช่วงนี้ทุกคนก็ยุ่งกะการทำพอท
แต่ว่าไปแล้วรูปเราก็เยอะโคด จนเลือกไม่ถูก เป็นไวรัสติดไปทุกกล้อง ขนาดเลือกแล้วยังได้ตั้ง 40 รูป (ตัดกิจกรรมบางอันออกนะเนี่ย) ก็ทำเผื่อๆไว้ เพราะตอนนี้ก็มีสิทธิสอบสัมภาษณ์ ม.อุบล (แต่ปะป๊าไม่ให้ไป T_T)
วันนี้ขำโคดๆอ่ะ ได้เต้นเพลงอยากเห็นอ้ายอารมณ์ดี กะเพื่อนๆ ในคาบสังคม
อาจารย์บอกกลุ่มเราเต้นพร้อมกันเฉยเลย เหอะๆ จับจุดซ้อมวันเดียว เพื่อนๆเจ็บตากันไป ก็ฮาๆ ขำๆ ดีอ่ะ อื้ม...ส่วนวันลอยกระทงที่ผ่านมา ก็ไปลอยกะเพื่อนๆกานทั้งห้องอ่าเนาะ
ก็ไปทำกระทงบ้านเฟิร์นกัน หุหุ เราไม่ได้ทำเองแต่เส็ดก่อนเพื่อน แหล่มเลย 5 โมงกว่าๆก็ไปเดินขบวนแห่ให้ อ.อาคม ไปถึงเทศบาล แล้วก็พากันไปลอยกระทงกัน ลอยเส็ดก็ไปกินข้าว ไปส่งเพื่อน แล้วกลับมากินนม(แบบว่าเพื่อนมีกิ๊กชวนไปอ่านะ ก็เลยแอ้มแปะไป 55+) เอ้อ พูดถึงเรื่องนี้ การที่เราเปงคนชอบแซวคน ก็ทำให้เพื่อนเราสมหวังได้อ่านะ หุหุ แล้วแบบว่าสวีทกันโคดๆ จนน่าอิจฉา ทำไมไม่มีมั่งน๊า แต่ไปกะเพื่อนๆก็สนุกและสุขที่สุดแล้วล่ะ เป็นความอบอุ่นที่ดีมากๆเลย.. แล้วก็พากันเข้าไปในเทศบาลอีกที เพื่อไปปล่อยโคมลอย
(เขียนว่า amino Ent' ติดทุกคน) ก็มีเรา เฟิร์น แอน(กะกิ๊ก) อิ๋ว อ้อ เอ๋ ไปปล่อยโคมกัน ตอนแรกก็เกือบไม่รอด แต่ในที่สุดก็ลอยไปอย่างสวยงาม (เอ๊ะ หรืออาจจะบงบอกว่า ความสำเร็จต้องมีอุปสรรคบ้าง) ปีนี้ก็แปลกไปหน่อย เพราะลอย2รอบ เหอะๆ
- การที่คนที่เราแอบปลื้ม เข้ามาคุยกะเราก่อน บางทีก็เหมือนฝันไปนะ
- การที่มีใครซักคนถอดเสื้อกันหนาวของเราให้เราใส่ ทั้งๆที่อากาศหนาวมาก มันรู้สึกประทับใจมากๆเลยนะ - เซเว่น ของเค้าดีจิง มีทุกอย่างขายตลอด 24 ชม. แม้กระทั้งกระทง - เด็กโอ ไม่ได้แสดงออกที่หน้าตาเสมอไป เท่ๆก็มีเหมือนกานแฮะ
[[อืม...บางทีก็กลัวเพื่อนว่าให้นะ เรื่องนี้ จนบางครั้งไม่กล้าเล่าให้ฟัง สังเกตได้จากเวลาเราพูดถึงเรื่องนี้ เพื่อนคนนั้นจะเงียบ
จนต้องปรึกษากะเพื่อนอีกคน และก่อนนี้ก็โดนหนนึง(รึป่าว) เมื่อรุตัวว่าคิดกะน้องคนนึงแค่น้องจิงๆ ^^"]] เฮ้อ..ไปดูรักแห่งสยามมาละ วันอาทิตย์ ไปกะแอน อิ๋ว เอ๋ หนุ่ย น้ำ
แบบว่าพลิกล็อกโคดๆอ่า นึกว่าจะเป็นแนวๆ เพื่อนสนิท season change อะไรประมาณนั้น
เป็นเกย์ซะงั้น โห...เล่นเอาซะกรี๊ดหลายฉากเลยนะ แต่ก็ได้ประโยคฮิตมาอย่างนิง "ฉันป็นอะไร ฉันเป็นอะไร??"
และก็ ถ้าอยากพิสูจน์ความเป็น ช ให้เอามือเขามาจับหน้าอก ญ (ลงทุนชิบ)
และถ้าหากจะสวีทกันในสวนหลังบ้าน ก็ระวังแม่ด้วยนะ **เฮ้อ...ใกล้ประกาศผล มข แล้ว ชีวิตจะยังไงต่อไปก็รอดูวันที่ 7 นี่แหละพี่น้อง**
**ไม่ค่อยได้มาอัพสเปซอ่า เพราะเงียบเหงาเกิน เขาไปเล่น hi5 กานอ่า**
17 de novembro รักแห่งสยามรักแห่งสยาม เป็นภาพยนตร์ดราม่าที่ว่าด้วยการค้นหาความหมายของความรักและความสำคัญของความรักต่อการมีชีวิตอยู่
ผ่านสายตาของเด็กชายวัยรุ่นสองคนที่กำลังค้นหาคำตอบให้กับตัวเองในเรื่องความรัก คนหนึ่งเป็นนักเรียนชั้น ม. 6 ที่มาจากครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์นัก ส่วนอีกคนเป็นเด็กวัยรุ่นผู้มีฝันและพรสวรรค์ทางด้านดนตรี พวกเขาทั้งสองเฝ้ามองและสำรวจชีวิตรอบข้างว่า ความรักแบบไหนคือแบบที่ถูกต้อง และความรักแบบไหนคือแบบที่เขาต้องการ ความรักนั้นแท้จริงสวยงามหรือขมขื่น แล้วเราจะมีชีวิตอยู่ได้หรือไม่หากไร้ซึ่งความรัก การค้นหาคำตอบของเด็กหนุ่มสองคน นำคนดูไปพบกับความสัมพันธ์ของกลุ่มคนในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นครอบครับอันเปราะบางของสามีภารยาที่รอการกลับมาของลูกสาวที่หายตัวไปเมื่อหลายปีก่อน อาแปะผู้รักผู้หญิงคนเดียวแม้ว่าเธอผู้นั้นจะไม่มีลมหายใจแล้ว บัณฑิตสาวผู้โดดเดี่ยวที่กำลังเก็บเงินจะไปทำงานที่อเมริกาแต่ต้องมารับงานประหลาดคือ การปลอมตัวเป็นลูกสาวที่หายไปของครอบครัวที่กล่าวถึงก่อนหน้า เพื่อรักษาอาการติดเหล้าและความจำเลอะเลือนของผู้เป็นพ่อ ตลอดจนความสัมพันธ์อันหลากหลายของวัยรุ่นหนุ่มสาวแห่งสยามสแควร์ ในช่วงเวลาหนึ่งที่เด็กทั้งสองได้เรียนรู้ ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เขาได้รับคำตอบให้กับชีวิตที่ชัดเจน แต่อย่างน้อยการได้พบเจอกับผู้คนเหล่านั้นก็ทำให้เขาและคนดูได้เรียนรู้ว่า มนุษย์เรานั้นไม่ได้เกิดมาเพื่ออยู่อย่างโดดเดี่ยวแน่นอน แม้บางครั้งชีวิตจะเดินไปสู่หนทางที่มืดมิด หากหัวใจเรายังมีความรักและมีความหวัง จะมีมือที่อยู่ใกล้ๆ คอยจูงเป็นเพื่อนไม่ให้เราหลงทางอย่างแน่นอน
เรื่องย่อ : อยากดูจังเลยอ่า รักแห่งสยาม น่าหนุกดี มีเกี่ยวกะดนตรีด้วย ชอบจัง อื้ม..ช่วงนี้ก็คอยเป็นแผนกส่งเพื่อนขึ้นรถทัวร์(ไปสอบกัน) วันก่อนไปส่งอ้อกะบิว (สอบธรรมศาสตร์) เมื่อวานก็ไปส่ง เมย์ ฮาย พี่จึ๊ก (ไปสอบวิดวะปิโต ศิลปากร) บรรยากาศอบอุ่นดีอ่า มีเพื่อนไปกานเยอะ แต่เราก็คงไม่มีโปรแกรมไปสอบแบบนี้หรอก รอแอดอย่างเดียว เพราะความหวังสอบตรง มข 50/50
05 de novembro และแล้ว..ก็ผ่านไปก็ผ่านไปเรียบร้อย สำหรับการสอบโควต้า มข
ก็ถือว่ายากไม่เบาเลยแฮะ ยิ่งภาษาอังกฤษ..เสียเซ้วมาก..คนละโลกกะปีที่แล้วเลย
ปีที่แล้วง่ายโคดๆ ปีนี้ข้อสอบแบบว่าหนาเปงปิ๊ก
เฮ้อ..พูดถึงแล้วเหนื่อยใจ กลัวไม่ติด คงต้องรอรอบAdmissionแหงมๆ พูดเรื่องอื่นดีก่า
เตรียมเพลงไว้ฟังปลอบใจเรียบร้อยแล้ว
อื้ม..ละครเรื่องมาเฟียที่รัก ที่เราๆพากันติด ก็ได้จบไปแล้ว
จบเร็วเกิ๊น เพิ่งฉายได้เดือนเดียวเอง
พอดูละรแล้วย้อนดูความจริง ก็คิดว่ามานมีจิงๆอยู่เร้อคนที่รักกันมากมายซะขนาดนั้น
มีผู้ชายที่เท่โคดและอ่อนโยนขนาดนี้..มีด้วยเหรอ
แต่ชอบเจี้ยนหาวจังเลย ชอบผักบุ้งข้างเดียว แต่ก็ทำใจให้สบายได้ โดยการคิดอยู่เสอมว่า
"เวลาที่เขาทุกข์เราก็คอยเป็นห่วงอยู่ห่างๆ เวลาที่เขามีความสุขเราก็พลอยสุขไปด้วย"
ชอบจังเลย กับการที่ทำอะไรเพื่อใครซักคน มันมีความสุขดีนะ
ก็ไม่ได้ทำเพื่อที่จะให้เขาเห็นใจหรือมารักหรอก แต่ทำไปเพราะเป็นห่วงจิงๆ และที่ทำไปก็เพราะอยากทำให้เฉยๆนี่แหละ
แค่นี้มันก็มีความสุขเล็กๆเกิดขึ้นในใจแล้วล่ะ
เหมือนเพลง ไม่มีใครแทนใครได้ ของเอ็ม ตอนนี้ก็ชอบมากๆเหมือนกัน
ยิ่งอากาศหนาวๆ ฟังเพลงนี้ ตอนที่อยู่เงียบๆคนเดียว ก็โอนะ
เพลง ไม่มีใครแทนใครได้ - เอ็ม อรรถพล เธอไม่บอกก็จะไม่ถาม 25 de outubro 59th Anniversary of Thabo School25 ตุลาคม 2550
ก็เป็นวันครบรอบวันสถาปนาโรงเรียนของพวกเราเอง
ก็เพิ่งจาครบรอบได้ 59 ปีอ่านะ
ก็ไปตักบาตรที่โรงเรียนเหมือนทุกปีน่านแระ แต่ปีนี้อยากไปกว่าปีอื่นๆ
เพราะเปนปีสุดท้ายแล้ว(ฮือๆๆ เศร้า จะจบแล้วเหรอเนี่ย)
เพื่อนๆ น้องๆ ก็มากานเยอะแยะ
รุ่นพี่ที่จบไปแล้วก็มาเยี่ยมโรงเรียนกัน
พอเห็นพี่เขาก็มองย้อนดูตัวเองว่าเราจะทำได้อย่างเขามั้ยน๊า
คือ..สอบได้คณะที่ตัวเองชอบ (เฮ้ออ...คิดเรื่องนี้แล้วกลุ้มทุกที นี่ก็ใกล้สอบ มข แล้วT_T)
วันนี้ก็คงเป็นเหมือนอีกหลายๆวันที่พวกเรา 6/1 มักจะทำวีรกรรมไว้เสมอ
ครั้งนี้ก็ฮาๆขำๆ รถมอเตอร์ไซค์ไต่รั้ว(คงเคยได้ยินแต่ไต่ถังอ่าดิ๊ อิอิ)
อาจจะเป็นการกระทำที่แหกกฎ แต่ก็เป็นการบ่งบอกถึงความสามัคคีและความเป็นห่วงของเพื่อนๆได้ดีทีเดียวล่ะ
ก็ต้องขอขอบคุณผู้ชายห้องเรา ที่ช่วยกานเสกให้มันไต่รั้วได้ 55+
(ขำบอสกะฮายแต่งตัวอ่ะ ลงทุนจิงจิ๊ง แต่งเซอร์ซะ)
จะจำเรื่องนี้ไปอีกนาน หยิบมาเล่าตอนไหนคงฮาตอนนั้น อิอิ
 รักเพื่อนๆทุกคนนะ จะสอบตรง มข แล้ว สู้ๆกานทุกคนเน้อ ก็Happy birth day โรงเรียนอ่านะ
แฮปย้อนหลังน้องเจนวันที่ 12(ขอบใจนะที่หาซีรี่ส์ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้ามาได้)
น้องแพนเค้กวันที่ 19 ด้วย อิอิ
แล้วแฮปล่วงหน้าน้องบุ๋ม วันที่ 27 กะน้องเฟิร์สวันที่ 31 จ้า
18 de outubro คอนเสิร์ตเรทโท / เกรดไม่สวยงาม / เพื่อนใหม่
วันที่ 7 ก็ได้ไปดูคอนเสิร์ตเรทโทที่อุดรสมใจอยาก ในคอนเสิร์ต The rock show by freshy radio Udon ก็ไปรอตั้งแต่ 5 โมงเย็น ดูวงเปิดของอุดร ก็เล่นดีๆกันทั้งนั้น ...จน 2 ทุ่ม... เย่...เห็นพี่เบิร์ด(มือกลอง)ออกมาแล้ว... กรี๊ดกันสนั่นซะ อีกไม่นาน ซาวด์เพลงไม่มีเธอก็ขึ้นมา เอาล่ะ ความมันส์เริ่มบังเกิด แล้วก็ต่อด้วยเพลง เพราะว่ารัก (ถูกใจโคดๆ) และเพลงอื่นๆตามาอีกเยอะเลย ทั้งความฝันของเรา เปลือก ขอ คืนแห่งตวามเหงา ปล่อยฉัน สุดที่รัก(ซึ้งมากๆ) เอาเพลงอื่นมาเล่นด้วยอ่า ทั้ง ก่อนตาย ข้าน้อยสมควรตาย และเพลงน้ำเต็มแก้ว(ป๋าแน๊ปบอกว่าเพลงนี้มีความหมายสำหรับผมมาก ว่างั้น อิอิ) และก็ปิดท้ายด้วยเพลง ไม่มีเธอ อีกครั้งนึง
น่าเสียดายที่ไม่เล่นเพลงคนบนฟ้า กะ เพลงให้ฉันลืม แต่ขอบอกว่ามันส์มากๆ จะไปดูอีกรอบที่หนองคาย ในคอนเสิร์ต M150 ในคอนเสิร์ตก็มีแต่คนแต่งตัวแนวๆมา เท่มาก แล้วแบบไม่มีตีกันเลยอ่ะ ก็เล่นBody wave , blood seaและ pith circle ตามประสาชาว Retrorian แล้วแบบว่า เราอยู่กลางระหว่าง pith circle 2 วงอ่ะ รู้รสความมันส์เลยอ่ะ ขอบอกว่าพี่น๊อตน่ารักมากๆ ป๋าแน๊ปก็เท่โคด ไว้เครามาซะยาวเลย และงานนี้ป๋าแน๊ปก็บอกเลยว่าผมเป็นผู้ชายคับ (ถูกใจโคด เพราะเราจะแอนตี้คนที่มาพูดว่าป๋าแน๊ปเปนผุหญิง จะเถียงหัวชนฝาเลยเอาดิ)
เรื่องสอบๆ ผ่านไปแล้วคร้าบ...กับเกรดที่ออกแล้วไม่ค่อยสวยงามเท่าไร ไม่ขอพูดถึง เพราะเซ็งมากมาย
(อื้ม..เมื่อวานก็ส่งใบสมัครสารคาม ก็ลงอันดับ 1 มนุดอิ๊ง อันดับ 2 มนุดเวียดนาม)
ปิดเทอมนี้ก็ติวโครงการของพี่ๆจุฬา มาจัดที่โรงเรียน ก็โอนะ เข้าใจดี และปิดเทอมนี้เราได้รู้จักเพื่อนใหม่คนนึง น่ารักนะ (เกือบเผลอไปแล้วดิเรา) ก็เปงคนที่มีประสบการณ์ชีวิตเยอะมาก สอนอะไรๆเราหลายอย่าง และที่สำคัญสอนให้เรารู้จักคำว่ารักตัวเอง ก็คือการที่เราไม่รักใครข้างเดียว แต่ให้กลับมารักตัวเอง ดูแลตัวเอง ทำให้เราลืมน้องคนนั้นได้แล้วล่ะ(มั้ยนะ) แต่น่าเสียดายที่เพื่อนเราคนนี้กลับกรุงเทพซะแล้ว
...ตอนนี้ชอบเพลง รักไม่ได้หรือไม่ได้รัก มากๆเลยอ่ะ...
***ถึงจะลืมได้แล้ว แต่เวลาฟังเพลงอยากจับมือเธอมาวางไว้ ก็อดคิดถึงไม่ได้***
...จะสอบรับตรง มข แล้ว สู้ๆสู้ตายนะ ทุกคน...
***ปิดเทอม คิดถึงเพื่อน คิดถึงพี่ชาย น้องชาย น้องสาว***
04 de outubro สอบเส็ดแล้วเฮ้อ...สอบปลายภาคเส็ดซะที(แป๊บเดียวหมดไปแล้วเทอมนึง อีกไม่กี่เดือนสินะ คงจะไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆ น้องๆแล้ว T_T น่าใจหาย)
3 วันกับการอ่านหนังสือวันต่อวัน สอบแต่ละวิชาก็ยากง่ายต่างกันไป
แต่ขอบอกว่าฟิสิกส์ไม่ได้เลย เคมีตู้ดเฟิร์น
สังคมออกไรบู๊ ไม่ตรงกับที่เรียน แต่เกรดก็สวยงาม
วันที่2 ได้ออกมานั่งสอบข้างนอก ไม่มีสมาธิเท่าไร มัวแต่ดูคนเดินผ่าน อิอิ
จะรุชะตากรรมGPAX 5 เทอม วันที่ 10 ตุลา ทางเว็บโรงเรียนอ่า
(เร็วไปม้าง รับไม่ได้กะเกรดตัวเองปีนี้ คงดิ่งยิ่งกว่าดัชนีตลาดหุ้น
 )และอีกเรื่องที่ทำให้เรากลุ้มได้ไม่แพ้กันก็คือ เรื่องเรียนต่อ!!!
ก็ตัดสินใจลงคณะมนุษอิ๊งไปเรียบร้อยแล้ว(จากการประเมินความกึ่มวิท-คณิตของเราเอง55+)
แต่บางทีก็คิดนะว่า เราจะเรียนมนุษไหวรึป่าว เพราะเราไม่ใช่เด็กที่เรียนสายศิลป์มา
อีกอย่างเวลาทำข้อสอบย้อนหลังอังกฤษ เราก็ไม่รุศัพท์ บางทีก็ท้อเหมือนกันนะ แต่คงแก้ไขอะไรไม่ได้ ตัดสินใจลงไปแล้วนิ
ก็ลงไป3ที่ ม.ขอนแก่น ม.สารคาม ม.อุบล(ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร)
ก็ลงได้แต่โซนนี้อ่านะ เพราะพ่อไม่ให้ไปที่อื่น(อยากลองสอบ มศว กะ ม.เชียงใหม่ จัง  )ว่าไปแล้ว ก็ใกล้จะถึงวันสอบรับตรง ม.ขอนแก่นแล้วอ่า วันที่ 3-5 พย เฮ้อ..น่ากลัวจังเลย
ก็วันที่ 4 ก.ย. ไปทำบุญเลี้ยงเด็กที่ รร ขุมคำ
ฝนตกแต่ก็ไป อื่มบุญและหนุกหนานกัน อิอิ น้องๆน่ารักดี
ไม่น่าเชื่อว่าจะมีโรงเรียนแบบนี้แถวนี้ด้วย
อาคารเรียนมี 1 อาคาร 3 ห้อง ห้องละ 3 ชั้นเรียน
(อ.1-3 / ป.1-3 / ป.4-6)
แบ่งกระดานเป็น3ช่อง ครูสอนก็เทพจิงๆเลย
มีครู5คน นักเรียนทั้งโรงเรยน60คน
พูดถึงเรื่องจัดฟันหน่อย อิอิ ไม่เคยพูดถึงเลย
ก็เดือนที่แล้วไปหาหมอ หมอบอกไม่ต้องใส่ยางยึดฟันบน-ล่างแล้ว
โอ้ว...เสียงสวรรค์ หลังจากรำคาญมา3เดือน กับการพูดไปแล้วเพื่อนทักว่าเหมือนหมากฝรั่ง
บ้ายๆ น้องยางเกี่ยวฟัน
แล้วที่ถูกใจอีกอย่างคือ ได้ใส่พาวเวอร์เชนแล้ว(สีชมพูด้วย) แต่แบบนี้ก็เจ็บใช่ย่อยอ่า
รอมานานแล้ว นึกว่าจะได้ใส่แบบแบ็คเกตไปจนถอดเหล็กซะอีก
( แบบแบล็คเกต) (แบบพาวเวอร์เชน--")
ช่วงนี้ก็มีแต่น้องชายเต็มบ้าน น้องสาวเต็มเมือง
ก็โอนะ สบายใจดีเหมือนกัน เหงาบ้างเปนธรรมดา
(แก่ละ ม.6ละ ถูกเขาเมิน เหอะๆ คบไปเด๋วก็เลิก จะจบละหนิ ปลอบใจตัวเองรึป่าวหว่า 555+)
บุ๋มกะเจน ตามจิงมีเรื่องบ่นเยอะนะ แต่แค่นี้พอก่อน ไม่มีใครอ่านหรอก เหอะๆ
เอ้อ..Happy birth day นายปังคุงลิงปอนด์ นะจ๊ะ
รักพ่อแม่ พี่
รักเพื่อน
ห่วงน้องชาย คิดถึงน้องสาว
"..นาฬิกาตาย.."
13 de setembro ไม่ได้เพิ่งตื่น แต่ยังไม่ได้นอนเลยใจจาขาดแล้ว....
ไม่ได้อัพสเปซตั้งนาน มีเรื่องมาโม้เยอะแยะ (จนจะลืมละ)
แต่ขอบอกว่าตอนนี้ยังไม่ได้นอน เพราะงานเพิ่งเส็ด
(พาวเวอร์พ้อยสังคม ที่สนจะยุ่งยากมากมาย) อารายกันนักกันหนา ม.6 นี่ สุดยอดมหกรรมพาวเวอร์พ้อยจิงๆ
วิชาไหนๆก็"ทำพาวเวอร์พ้อยนะ ใส่เพลงนะ อัดเสียงนะ ทำเปงมายแม็บนะ"
โอ พระเจ้า ถ้าข้าไม่ติด มข ก็ไม่ต้องสงสัยนะ ไม่มีเวลาอ่านหนังสือ เพราะมัวแต่ทำงานนี่แหละ
ตอนนี้ยังรักเรทโทมากมายเช่นเคย
(อยากไปดูคอนเสิร์ตเรทโทที่อุดรจัง วันที่ 7 ตุลา)
อื้ม...โม้หน่อยๆ ซื้อคอนเสอร์ตเรทโทแล้วด้วย แต่ยังไม่ได้ดูเลย เพราะน้องชายสุดที่รักยืมไปดูก่อน(เปงพี่ต้องเสียสละให้น้อง จิงมั๊ย)
น้องเอาคอนเสิร์ตไป พร้อมกับงานที่ทำให้ (แหม..อะไรจะสบายเช่นนี้จ๊ะคุณน้อง)
ขนาดงานคัวเองยังไม่เส็ดเลย(กองทับหัวจนตัวเตี้ยขนาดนี้ 55+)
แตไม่เปงไร มีความสุขกะการทำเพื่อคนอื่น
++++ไว้งานเส็ดจะมาอัพให้เต็มหน้าเลย++++
26 de agosto จากวันที่เลิกกันไปก็ยังเฝ้าห่วงเสมอ"จากวันที่เลิกกันไป ก็ยังเฝ้าห่วงเสมอ ไม่ไปไหน"
เป็นอีกเพลงที่ฟังแล้วคิดถึงตลอด เพลงอยากจับมือเธอมาวางไว้
เพราะน้องแกบอกให้ฟังและเคยร้องให้ฟัง และตอนนี้เราก็รุสึกอยย่างท่อนนี้ของเพลงจัง
"เจ็บคอยังไง..ก็จะร้องให้ฟัง ในเมื่อพี่อรฟังแล้งคิดถึง..นี่!!"
คำพูดที่เขาชอบพูดยังงวนเวียนอยู่ในหู
"ม่าย ม่าย ม่าย ม่าย..ไม่ฉายๆ" "เหนี่ยวอะไร เหนี่ยวมา..เหรอ"
"พี่อร..ร้องเพลงให้..ฟังหน่อยสิ" เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย สุขและทุกที่ล่วงเลยมันทำให้เรายิ่งผูกพัน
แต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายอีกเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้นมันทำให้เราต้องจากกัน
สุดเส้นทางปลายขอบฟ้าชะตาได้กำหนด ไม่อาจจะพบกันแต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย
แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีดีนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ หลับให้สบายสักวันคงพบกัน..สุดที่รัก
(สุดที่รัก..Retrospect)
สร้างด้วยความรักและความห่วงใย
จบด้วยความช้ำมันช่างเสียใจ
เพียงแค่แรกรักทำเอาเกือบตาย
(คนบนฟ้า..Retrospect)
เพราะว่ารัก เพราะว่าฝัน ฉันก็เลยทุ่มเทหมดใจทุกที
และสุดท้ายที่ว่ารักไม่ทันไรก็เป็นเหมือนเก่า หลอกลวงกันทั้งนั้น
(เพราะว่ารัก..Retrospect) เพิ่งโดนทิ้งไม่อยากรับสาย คุยไม่ไหวเป็นไรรึป่าว
อยากใจลอยๆนั่งซึมเบา
(ไม่ว่างกำลังเหงา..พายุ) แค่ยืมมาลาหน่อยได้ไหม..
ฉันเหมือนคนไม่มีกำลังและหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป
ฉันเหมือนคนกำลังจะตายที่ขาดอากาศจะหายใจ.. จิงๆเนอะ ที่เวลาอกหักฟังเพลงไหนก็โดน เหมือนกับแต่งมาให้เรา
ขอบคุณที่ทำให้เรารักเรทโทมากขึ้น (ฟังแล้วสะใจ โดน) ขอบคุณที่ทำให้เรารุจักน้องๆอีกหลายคน
ขอบคุณระยะเวลา1เดือน ที่ทำให้เรารุจักกัน ทำให้เรารุจักคำว่า"เปนห่วง"ดีขึ้น
ถึงจะเป็นเวลาสั้นๆ แต่มันก็ลืมยากนะสำหรับคนๆนึง
ขอบใจน้ำและขอโทษด้วยที่ทำให้ไหล่เปียก
ขอบใจเฟิร์นที่เขียนเพลง"อย่าไปสียน้ำตา"ให้
ขอบคุณเพื่อนๆที่รับฟังและให้คำปรึกษา
สุดท้าย..อยากขอพรจากทุกอย่างว่า ขอให้เรื่องไร้สาระเดิมๆเลิกมาก่อกวนชีวิตซะที
อย่ามามีผลต่อชีวิตของเราอีกเลย(คนมันเครียด) โดยเฉพาะเรื่องแบบนี้..เหมือนตอนนี้ และอยากฝากคนอ่านว่าจงอย่าเชื่อในสิ่งที่คุณยังไม่ได้เห็น อย่าเชื่อเพียงเพราะเขาพูดต่อๆกันมา
18 de agosto จะได้อ่านหนังสือจิงๆจังๆซะทีมั้ยเนี่ยช่วงนี้สับสนมาก จะเอาไงกะเราหว่า เหมือนมีอะไรปิดบังอยู่ก็ไม่รุ
คิดมาก นะเนี่ย (เปลี่ยนเพลงในสเปซซะเลยนี่)
"ไม่เคยใจน้อย...ก็มันน้อยใจ"
ก็นะ วันนี้เพิ่งกลับมาจาก กทม. ไปแข่งสุนทรพจน์ที่ ปปช. มา
ไปตั้งแต่คืนวันที่ 15 แล้ว แข่งวันที่ 17 อ่ะ วันที่ไป ก็พ่อแม่ไปส่ง และพ่อกะแม่อีกทีก็มาส่งด้วย
ก็แบบว่ามันคงจะเข้ารอบอยู่หรอกนะ เหอะๆ แข่ง 8 วัน วันละ 31 คน มีทั้งหมด 248 คน เอาเข้ารอบแค่ 20 -_-" แข่งเส็ดละก็โล่ง จะได้มีเวลาเป็นของตัวเองซะที จะสอบโควต้า มข แล้ว ยังไม่ได้อ่านหนังสือแบบจิงๆจังๆเลย
(เวลาพี่แพทย์โทรมาเล่นด้วย ถามว่าอ่านหนังสือยัง ก็อายๆตอบเหมือนกันนะ โทดทีนะพี่ๆ อิอิ)
เอาล่ะ ตอนนี้คงได้เวลาแล้ว หวังว่าคงไม่มีกิจกรรมไรอีกนะ
อื้ม มะวานเพื่อนๆไปสอบแพทย์ODOTกัน
ท่าบ่อติดสำรองคนเดียว คือ ภูมิศักดิ์ ส่วนเทพดรีม อพ. ก็ได้ที่ 2 ดีใจกะเพื่อนๆง2ด้วยน๊า
อ้อ..วันแม่ เสียทีไม่ได้ไหว้แม่เลยอ่ะ เขิน
แต่ก็ซื้อของขวัญให้แม่อยู่นะ เปงตุ๊กตาหมีถือขวดแบรนด์ ซื้ออยู่โลตัสท่าบ่อนี่แหละ อิอิ บางคนอาจคิดว่า เงินที่ซื้อก็เงินพ่อแม่นั่นแหละ แต่หารุไม่ว่า เงินนี้คือรางวัลที่ได้จากแข่งสุนทรพจน์ที่หนองคายนะ สุดท้ายนี้
รัก Retro มากมาย
" ซึ่งวันนี้ความเป็นจริงที่โหดร้าย โลกมันไม่เคยมัรักแท้ ไม่มีจริง
คำว่ารัก คนที่เคยพร่ำบอกไว้ ไม่ทันไรก็ลืมทุกสิ่ง หลอกลวงกันทั้งนั้น
จะรักทำไม ให้มันทำลายใจเราเอง หลอกลวงกันทั้งนั้น ให้ฉันตายใจ ฉันพอแล้วพอที ไม่มีที่จริงใจ "
08 de agosto ไข้ขึ้น น้ำหนักลด -_-"เฮ้อ...จบสิ้นกันซะทีกิจกรรมและการเดินทาง(รึป่าวนะ)
ติดต่อกันหลายวันเกิ๊น ไม่ไหวอ่า ไข้ขึ้น น้ำหนักลดจาก40เหลือ37 (แค่นี้ก็จะผอมตายแว้วววว)
25-27 ก.ค. สอบกลางภาค ได้แค่ผ่าน (สมควรแล้วล่ะ พรุ่งนี้สอบ วันนี้อ่าน มันจะได้อะไร)
ก็เพราะช่วงนั้นต้องไปช่วยกันทำพุ่มเทียนและฉากของรถที่ใช้แห่เทียน กลับมาเหนื่อย แล้วก็นอนซะงั้น
28 ก.ค. ก็เตรียมงานกันทั้งวัน ไม่ค่อยได้นอน ไปแต่งหน้าตอน5ทุ่ม (พรุ่งนี้แห่เทียน)
29 ก.ค. แต่งหน้าเส็ดตั้งแต่ 8 โมง ได้แห่ บ่ายโน่น แบบว่าร้อนโคด ดำเลยอ่า เหนื่อยด้วย
ไปนอนไม่รุเรื่องอยู่บ้านฝ้ายตอนไปเก็บของช่วย ตั้งแต่ 5โมง - ทุ่มนึง เหอะๆ
ตอนค่ำก็ไปเวียนเทียนกะจิ๊บกะ..
วันที่ 2 ไปดูเพื่อนๆซ้อมละครที่จะไปแข่งที่ มข. (ได้เป็นตัวประกอบ เหอะๆ)
วันที่ 3 ไปกะคณะแสดงละคร หมดห้อง6/1 หนุกดี กลับมาก็ 3 ทุ่มซะละ
วันที่ 4 ตื่นแต่เช้า ไป มข. อีก ทีนี้แข่งรายการของตัวเอง ได้เหรียญทองแดง (ก็ยังดี เหอะๆ)
วันที่ 6 ไปหนองคาย ไปแข่งสุนทรพจน์ ขี่มอ'ไซค์ไปเอง พร้อมกะเพื่อนๆ มีอิ๋ว เฟิร์น เมย์ แข่งเส็ดก็ไปดูแฮร์รี่กัน
(ดูรอบ2 อิอิ) อยากจะบอกว่าวันนั้นเหมือนคนตายทั้งดป็น เพราะเป็นไข้ ตัวร้อนมาก เมื่อยทั้งตัวเอาซะงั้น
วันที่ 8 ไปหนองคายอีก พ่อไปส่ง(อิ๋วไปด้วย) เพราะฝนตก ไปแข่งสุนทรพจน์อีก เพราะตอนนั้นเข้ารอบ
ก็ได้แค่ที่ 3 แพ้ 0.25 คะแนน (อะไรมันจะน่าเจ็บใจขนาดนั้น) แต่ไม่เปงไร
อาจารย์กะกรรมการหลายคนบอกว่า ถึงเธอจะแพ้ แต่เธอก็ชนะใจครูนะ
จบสิ้นการเดินทาง ตบท้ายด้วยการไปกินSwensen'sกะอิ๋ว
เอาความสุขใส่ตัวเองมั่ง เง้อ....
22 de julho ชนกลุ่มน้อย เมื่อวานก็ไปทัศนศึกษากะเพื่อนๆ ไปบ้านเชียงกะพระตำหนักภูพานราชนิเวศ
ไปเปนชนกลุ่มน้อยให้เขาแซวกัน
ก็ไปกัน5คน มีเรา อิ๋ว เฟิร์น อ้อ เมย์
ก็หนุกหนานกันดี
ชอบพระตำหนักภูพานราชนิเวศอ่ะ ร่มรื่นดี อากาศก็ดี๊ดี
แต่เดินขึ้นเหนื่อยไปหน่อยอ่ะ
แต่สรุปก็คือหนุกหนานมากมาย
แค่มีเพื่อนไปด้วยก็สุดยอดละล่ะ
(เด๋วไว้จะเอารูปมาลงละกัน)
16 de julho สัจธรรมบางอย่าง"ความเข้าใจ"แต่น้อยคนที่เข้าใจนั้น
คือเพื่อนของฉันเพียงไม่กี่คนที่มีความเข้าใจในสิ่งที่ฉันทำ
ไม่ว่าคนอื่นจะว่ายังไงก็ตาม
ฉันก็พอใจแล้วล่ะ
(เหมือนกับรอนและเฮอร์ไมโอนี่ที่เชื่อในการกระทำของแฮร์รี่เสมอและพร้อมที่จะขอโทษเมื่อเข้าใจผิด)
14 de julho ไปดูแฮร์รี่มา ^^""แกต่างหากล่ะที่อ่อนแอ แกไม่รู้จักความรักดุจคำว่าเพื่อน
ฉันสมเพชแกจิงๆเลย"
เปนประโยคที่แฮร์รี่พูดกะโวลเดอร์มอร์ ตอนที่ถูกโวลเดอร์มอร์เข้าไปอยู่ในจิตใจของแฮร์รี่ (ชอบๆ)
ภาคนี้ก็เน้นเรื่องเพื่อนเหมือนเคย
เพื่อนจะเข้าใจและเชื่อในสิ่งที่เราทำ
แม้ใครต่อใครจะบอกว่ามันคือเรื่องโกหกและมองเราในทางที่ผิด
แต่เพื่อนจะคอยอยู่เคียงข้างเราเสมอ แม้จะมีเพื่อนแท้เพียงไม่กี่คนก็ตาม
แต่มันน่าภูมิใจนะ ที่ยังมีคนเข้าใจเรา
แต่สุดท้ายแล้ว เมื่อเราบริสุทธิ์ใจในทุกสิ่งทีเราทำ เราไม่ได้โกหก
เราก็จะได้รับคำขอโทษจากคนที่เคยมองเราผิด หรือบุคคลนั้นอาจได้รับกรรมไปเลยก็ได้
แต่น่าเสียดายนิดนึงที่ภาคนี้ไม่เอาฉากการแข่งขันควิดดิชมาแสดง
แต่ก็ไม่เปงไร ยังมีฉากเจ๋งๆอีกเยอะ เอฟเฟกสวยดี
ทั้งฉากที่แฮร์รี่ขี่ไม้กวาดไปลอนดอน ฉากที่ดัมเบิลดอร์สู้กะโวลเดอร์มอร์
แต่ฉากที่มีคนกรี๊ดสุดๆกคงจะเปนตอนที่แฮร์รี่จูบกะโชแชง อิอิ
ลูน่า ทำหน้าเอ๋อๆตลกดี แต่ก็น่ารัก
รอน พูดว่า"ใช่ ฉันเชื่อเค้า" คือ เชื่อแฮร์รี่ทั้งๆที่คนอื่นว่าแฮร์รี่โกหก (ชอบๆ)
เฮอร์ไมโอนี่ แหกกฏ!! ซิ่งไม่เคยทำมาก่อนเลย (ภาคนี้สวยขึ้นอ่ะ)
ศ.อัมบริด บังอาจมาก มาตบหน้าแฮร์รี่ ทำตัวเปนใหญ่ (ไม่ชอบเลย)
แฮร์รี่สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดให้เพื่อนๆ"กองทัพดัมเบิลดอร์" (เก่งๆ)
คนดูเยอะมาก ตอนออกจากโรงจะเหยียบกันเลยมั่งนั่น
เด๋วไปดูอีกรอบที่ นค. และซีดีออกเมื่อไรก็ซื้ออีกตามเคย
อื้ม ช่วงจันทร์ถึงศุกร์ก็ไปดูแข่งบาสที่สถานีตำรวจ
เมื่อวานท่าบ่อทีมใหญ่ ชนะทีมเล็ก (ก็ได้แชมป์ไป)
โดนพวกฝ้ายรุมดีดหู หูแดงหมดเลยอ่า เพราะพนันกัน เราเชียร์ทีมเล็กเนาะ เพราะรุว่ายังไงทีมใหญ่ก็ชนะ
เชียร์ทีมเล็ก แบบว่ามีแผนไง เพื่อนๆคงรุกานนะ อิอิ
07 de julho เลขวันเวลาสวยดี 07:07 07/07/07ตอนนี้เวลา 7 โมง 7 นาที วันที่ 7 เดือน 7 ปี 07
(เลยมาอัพไว้ ให้สเปซมีเลขวันสวยๆ ติ๊งต๊องป่าวหว่า)
ตื่นเช้าเปงพิเศษ อากาศดี๊ดี
พูดถึงเวลานี่ก็ผ่านไปเร็วเนอะ
เวลาไม่ได้เดินเร็วหรอกนะ แต่มันไม่เคยหยุดเดินต่างหาก
มันยังเดินต่อไปเรื่อยๆ เหนื่อยบ้างมั้ยก็ไม่รุ (เหนื่อยคงถ่านหมด อิอิ)
เราน่าจะเอาอย่างเวลาเนอะ ไม่ต้องรีบ เดินเป็นจังหวะ ช้าๆ แต่อย่าหยุด
06 de julho ชีวิตมีทั้งการแข่งขันและเดินทางหลังจากที่ไม่ได้อัพนาน เพราะเน็ตเน่า เกือบลงแดงตายเพราะไม่ได้ออนเอ็ม
ก็เปลี่ยนสีใหม่ ให้เข้ากับบรรยากาศแฮร์รี่หน่อย (พูดถึงแล้วอยากดูเร็วๆจังวุ้ย)
อีกอย่างสีเดิมน่ะ เวลาเลือกสีฟ้อนท์มันเลือกอยากด้วย
สีนี้แหละ ชอบๆ คลาสสิคดี เป็นสีของท้องฟ้าไง
สีดำ ก็คือท้องฟ้าตอนกลางคืน สีขาว ก็คือ สีของดาวกะเมฆ และสีฟ้า ก็คือ สีท้องฟ้าตอนกลางวัน
(ชอบมองดูท้องฟ้าที่สุดเลยล่ะ)
ครั้งนี้ไม่อัพเยอะมากหรอกนะ กลัวขี้เกียจอ่าน เหอะๆ
วันอังคารที่ 3 ที่ผ่านมา
ก็ไปแข่งความเป็นเลิศทางวิชาการที่ รร หนองคายวิทย์มา
เราแข่งความเป็นเลิศทางภาษาไทย
ส่วนเพื่อนๆส่วนใหญ่ในห้องแสดงละครคุณธรรม(ตีบทแตกกันไป)
ฮาดี ปลาบู่ร้องไห้จิง เอ๋ก็โหดซะ ยิ่งขวัญมีคนทักว่าเปนครูจิงๆ 55+
ก็ได้เหรียญทองมา ส่วนเพื่อนๆคนอื่น แข่งอีกหลายรายการ ก็ได้เช่นกัน
ก็ได้เปนตัวแทน นค เขต 1 ไปแข่งที่ขอนแก่นกัน
ว่าแล้วก็คิดถึงพวกพี่ค่ายจัง ไว้วันหลังเอารูปมาอัพลงดีกว่า
แต่คงต้องใช้เวลาเลือก เพราะรูปเยอะมากๆๆ
จากความดีใจ(มากๆ)ก็เลยไปฉลองเนื้อย่างบ้านน้ำกัน
ไอ่เราไปทีหลังเพื่อน ต้องขี่มอไซค์ตามไป ไกลโคด ประมาณ 30 โลได้
ไปถึง..เพื่อนๆคณะละครกลับกันแว้ว --"
ได้กินกัน 9 คน ก็มีเรา พัช หยา ติ๋ว นัท ฮาย คมสันต์ ภูมิศักดิ์
กว่าจะกลับถึงบ้านก็ 4 ทุ่มครึ่งซะละ
หลับแบบน็อคเลย นั่งรถไกลเกิน(แต่ไม่เปงไร มีเพื่อน ไปไหนไปกันวุ้ย)
22 de junho หลากเรื่องราวใน1สัปดาห์งิงิ ได้เวลามาอัพแล้ว ก็กะว่าจะมาอัพอาทิตย์ละครั้ง
อืม..อาทิตย์นี้มีหลายเรื่องราวมาสิ่ม (สิ่ม คือ บ่น ซุบซิบ)
 -วันจันทร์18/06/07 กุหลาบที่ไม่ต้องการ เมื่อใครสักคนจากไป
เขาตัดสินใจดีแล้วที่ทำแบบนั้น
ฉะนั้นไม่ต้องมาอ้อนวอนร้องขออะไร
เพราะยังไงเขาก็ไม่กลับมา
(ถ้าเขาคนนั้น เป็นคนใจแข็งอย่างฉัน)
วันอังคาร 19/06/07 ติวเตอร์E สอบสุนทรพจน์
 วันนี้ไปเช้าเปนพิเศษ เพราะวันนี้ติวอังกฤษ (แบบว่าเราเปนติวเตอร์อ่ะ) ก็หนุกดี ชอบๆ
อยากเปนครูอยู่แล้ว อิอิ (พูดถึงอยากเปนครูขึ้นมา อยากเรียน มศว อ่ะ)
แล้ววันนี้มีเรียนคอมด้วย เป็นวิชาที่สนุกนะ แต่กดดันมาก
เพราะอาจารย์จะสั่งงานในคาบ และให้ส่งในคาบด้วย
ส่งในE-learning แบบว่าตอนใกล้จะถึงเวลาที่กำหนดเนี่ย
โหย..ใจตกลงไปที่ตาตุ่ม แต่พอทำทันเวลาก็โล่ง เฮ้อ...!!!
ส่วนตอนเที่ยงไปสอบสุนทรพจน์ (ท่องได้ตั้งนานจนจะลืมละค่อยได้สอบ)
ขอนับถือ อ.อาคมจริงๆ เทพมาก ให้สอบทีละ2คน(เพราะคนไปสอบเยอะ) พูดคนละเรื่องอีก
แล้วอาจารย์สามารถฟังแล้วให้คะแนนได้อ่ะ นับถือจิงๆค่ะอาจารย์
วันพุธ 20/06/07 สอบไอโซเมอร์
 วันนี้สอบเคมี เรื่องไอโซเมอร์ ทำอย่างเมามันเลย เพราะทำได้
เพราะมีติวเตอร์ดี ก็คือพี่แนทนั่นเอง (เทพจิงๆอ่ะ ไม่สงสัยเลยทำไมเรียนแพทย์ได้)
ก็พอดีวันนั้นคุยโทรศัพท์ พอดีกำลังอ่านเรื่องนี้ เลยถามซะ พี่แกก็อธิบายมาจนเข้าใจอ่ะ (เก่งๆๆ)
ขอบคุณพี่แนทอีกที
วันพฤหัส 21/06/07 เย้ พ่อเข้าใจเราแล้ว
 วันนี้ดีใจมาก.. .. ทำให้มีกำลังใจเรียนขึ้นเยอะเลยอ่ะ
เพราะอะไรน่ะเหรอ!! ก็เพราะหลังจากที่เราพูดกรอกหูพ่อแม่ทุกวันว่าอยากเป็นครู
ในวันนี้พ่อก็ได้อนุมัติแล้ว เย้!!!! หลังจากที่พ่อ แม่ พี่บุญ อยากให้เรียนเภสัช
แต่เราไม่ค่อยชอบอ่ะ ไม่ค่อยถนัดวิทย์ คณิต แบบว่าเป็นคนหัวช้ามากๆ
คิดดูดิ ตอนนั้นกดดันมากที่พ่อแม่อยากให้เรียนเภสัช เครียดลงกระเพาะเลย
ไม่ได้ไป รร วันนึง ปวดท้องมากกกกก ทรมานสุดๆ
แต่ ตอนนี้พ่อก็เข้าใจเราแล้ว ว่าเราชอบ เราอยากเรียนครูจิงๆ (ไม่ครุ ก็มนุษอิงง่ะ)
แต่พูดถึงแล้วก็อยากเรียน มนุษย์อิง(กศ.บ.5ปี) มศว ที่สุดเลย
เพราะมีชื่อเสียงทางด้านนี้ อยากเรียนให้สุดๆไปเลย แต่ก็ต้องรอตั้งรอบแอดแหนะ
อ่ะ เรื่องนี้จบแค่นี้ก่อน ไว้รอดูว่าจะเอาไงต่อ ยังไม่แน่ว่าจะติดไหน เรียนไหน อีกอย่าง ยังไม่ได้สอบไรเลย เหอะๆ
แต่ตอนนี้ตั้งมั่นที่ครุ และ มนุษ จิงๆแล้ว
วันศุกร์ 22/06/07
 วันนี้ วันเกิดแอน ฮาย ตั้ม
ก็ไปกินฟรีอีก 55+ ที่ร้านไอดิน แบบว่ายกห้องไปปิดร้านเลี้ยงเลยก็ว่าได้
ดีใจมีคน 18 เปนเพื่อนเพิ่มอีก หลังจากที่ 18 ก่อนใครช่วงต้นปี เฮ้อ...
จบ ไดอารี่ ประจำสัปดาห์
ใครอ่านตั้งแต่แรกจนจบก็ขอบคุณมากเลย ร่ายซะยาว
ไงก็เม้นด้วยนะ
|
|
|
%c2%bb+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
